Sendrom

Son yıllarda entel takılan gençlerden sıklıkla duyduğum bir söz bu, mevzubahis kanaldaki diziler, abi şu sezonu izledin mi, ajan bu bölüm süperdi gibi sözlerle kulağımıza çalınıyor.

Peki, nedir bunun aslı?

Sözüm herkese değil ancak burada yatan farklı bir nokta var, ben beyaz türküm demek isteniliyor, Türkçe müzik dinlemem, yabancı dizileri izlerim, tişörtümde tazmanya canavarı vardır, gittiğim mekânların ismi genelde yabancı ve lüks mekânlardır. Bunların çoğu da, 20 milyona bir fincan kahve içip sonra eve gelip aybaşı hesabı yaparlar ha.

Böyle çok tipleme tanıdım çoook, bir tanesi ben klasik müzik dinlerim diye bir diğer genci aşağılıyordu ama playlistinde paso en varoşundan şarkılar vardı. Hayır dinle istediğini o sorun değil de neden farklı görünmek istiyorsun onu anlamıyorum. Kimi yiyorsun?

Bu, ay ben sadece dj bilmemkim dinlerim, cnbc izlerim, evimde digiturk var diyen kızların birçoğunu da diskoda İbrahim Tatlıses çalınca göbek atarken gördüm, ee alkol bünyeye girince özüne dönüyor değil mi insan? Gerçi Metallica çalarken göbek atanı da gördüm ki o ayrı konu, beline beline vurasım geldi.

Beyaz Türk’üm, kahvaltıda kruvasan yerim, sıkma portakal içerim, tenis dersi alırım, Latin dansına gidiyorum, pilates ve tai chai felsefesine takılıyorum bla bla bla… Ee hiç horon dersi almıyor musun? Latin dansıymış, tenis dersiymiş. Hayır, gerçekten isteyenlere değil sözüm ama çoğu dandoldenyus “tenis dersi alıyorum” diyebilmek için ders alıyor aslında meraklısı olduğu için değil. Ayrıca parası olsa golf dersi alacak, o daha havalı ya. Yoksa isteyen istediğini yapsın bana ne? Önemli olan amaç burada ve kendisini olduğundan farklı göstermeye çalışanlara sinir oluyorum, dövesim gelir, döverim de..

Ha birde bunların tam ters versiyonları var, ben kültürlü aydınım modunda gezinirler. Duruş, etik, jargon falan sıkça kullandığı kelimelerdir. Bunlar da diğerlerini eleştirirler ama aslında tamamen aynı kapıya çıkar, sadece roller farklı. İmgesel, izdüşüm, biçem kelimelerini pek severler. Ekseriyetle sigara dumanı bol, oturduğu zaman insanın kıçına batan mini hasır taburelerden oluşan mekanlara giderler, çıkışta çevrecilere destek için imza atıp vicdani mastürbasyon yaparlar, kapuçino içilmez, ince belli bardakta ya da su bardağında çay içilir.

Bir akrabamın deyimi ile biri bok biri kaka : )

Kısaca şekilcilik işte. Biliyor musunuz? Ankara’da bazı yerlere rahat, salaş kıyafetlerle girişte sorun çıkardıkları gibi bazı mekânlara da kumaş pantolon ceket ile almıyorlar. “Yalnız beyefendi içeride ceketinizi çıkartın” sözünü duymuştum bir kere. Şekilcilik, ayrımcılık ve faşizm bence bu.

Hepsine gülüyorum kısaca, etiketleri çok seviyorlar. Ama başta da belirttiğim gibi etiket için değil, kişisel zevkleri için yapanlara sözüm yok.

Ben de televizyon izlemiyor, gazete okumuyorum, ama elit ya da anarşist takılmak için değil, çünkü sevdiğim dizileri zaten internetten izliyor, haberleri zaten internetten okuyorum.

Neyse konu dağıldı, yazının sonunu manowar ‘ın bir sözüyle bitireyim “whimps and posers leave the hall”