Sendrom

Kim ne derse desin bence polisler büyük bir sabır ve nezaket içerisinde davranıyorar. Ben hep öyle denk geldim.

Karakolda hapçısı, esrarkeşi abuk subuk tiplerden illallah demiş durumda bile sabırlarının tükenmediğine şahit oldum.

Benim de bazı anılarım var bu konuda yazayım istedim.

Eski ofisim çankayada atakule civarındaydı, oradan geçerken valilik köşkün ordan falan da geçiyorsunuz. Sanırım köşkün o taraflardan geçerken uzaktan yüzüdüğümü gören koruma polisleri tam oradan geçerken atlayıp yolumu kesti. Resmen atladı önüme.

-Dur!

-Buyrun?

-Hehehe geç geç

Eh sıkılmışlar şaka yaptılar bana Zaten tam şaka yapılacak tipim var sanırım.  Bir keresinde ise babamla tandoğanda cumhuriyet mitinglerine gidiyoruz. Ben bir ara çıktım hava sıcak su aldım, sonra alana giriyorum, herkes didik didik aranıyor. Görevli polis baktı bana

-Yalnız içeriye iki şişe suyla alamıyoruz.

-Ben (gülümseyerek) O zaman buyrun bir şişesini size vereyim.

-Polis (gülerek) Şakaydı afiyet olsun iyi günler.

Üstümü bile aramadı, ya daha önce alandan çıkıp su almaya gittiğimi gördü, ya da çok temiz yüzlü olduğum için

Bir keresinde de metro çıkışı herkesi arıyorlardı, miting gösteri falan mı olucaktı acaba bilmiyorum sebebini. Ancak beni aramayıp direk sen geç demişlerdi.

Bir başka seferde ruhsat (silah) sebebi ile karakola gitmem gerekiyordu, arama yapan polisler beni aşağıdaki arabaya teslim ettiler. Ancak iki kişiyiz. İçerisi de 4 kişi (4 polis), bir de arkada suçluların konulduğu parmaklıklı bölüm var. Aslında orada gitmemiz usulen normal. Ancak yok yok oraya gitmeyin siz diye 5 kişi arka koltuğa sıkıştık. Gerçekten de adamı gözünden anlıyorlar sanırım Ve o gece şöyle bir diyalog geçmişti. Ortağımla polis arasında

Polis: E biriniz eve gidip ruhsatı alsın gelsin biz arkadaşı götürelim karakola

Ortağım:Yalnız evde kimse yok, anahtar da yok. Şimdi beraber gitsek siz kapıda bekleseniz biz de ruhsatı alıp gelsek

Polis: (gülerek) Ohoo o kampanya bizi aşar abi

Karakola gidince olay çözülmüştü zaten.

Ama en komiği sabaha karşı 5 gibi ofisten çıkıp arabaya bindik. Şirketin sahibi ilker ile beraber.  Arabaya bindik, polisle de devriye geziyor. İlker de acaba bize mi yavaşladılar diye durdu. Bunun üzerine polis de durdu camlar açıldı.

İlker: Bize mi yavaşladınız durdunuz
Polis: Yoo devriye geziyoruz bakıyoruz bir sorun mu var
İlker:Yok seviniyoruz.

Uyku sersemi öyle bi saçmaladı ki, hayırlı görevler falan der gibisinden, yani bu saatte görev yaptığınıza memnunuz gibisinden. Seviniyoruz dedi. Sonradan çok güldük onun bu haline.

Bu arada sendrom ziyaretçi kitlesi git gide artıyor okuyan ve ziyaret eden herkese çok teşekkürler.