Sendrom

Yine mi aşk?

E ne yapayım? Aşk bağımlısıyım ben, kimi sigara, kimi alkol kimi zararlı madde bağımlısı olur, ben ise AŞK.

Eriyorum ben aşkından, seviyorum seni. Seni sen olduğun için ilk baktığım andan beri seviyorum. E aşk bu matematiği yok ki, tanımadan da sevdim, tanıdıkça daha da çok sevdim. Sana baktığım zaman aklımdan geçenleri okudun mu? Sanmıyorum, okusan her şey daha başka olurdu, peki daha başka olacak mı? Bunu bilemem işte. Ama okumaya çalışır mısın anlar mısın aklımdan geçenleri ben gözlerine baktıkça. Ama fazla bakamam gözlerine, başımı öne eğer ellerine çeviririm, zaten onları da seviyorum ki.

Çok güzel bir ifadesi var yüzünün hem gözlerin parlıyor hem de hüzünlü. Bu parıltıya mı yoksa hüzne mi aşık oldum yoksa hepsine mi? Ama seni tarif etmeye inan kelimelerim yetmiyor, biliyorum bu söz çok klasik ama tarif edemiyorum ki seni. Sıfatlar yetersiz kalıyor, yeni sıfatlar türetmek gerekiyor. Ama senin adın zaten en büyük sıfat bana göre. Seni tanımlayabilecek tek söz senin adın, seni tanımlayacak tek duygu ise sana olan aşkımdır.

Senden bir ufak isteğim var, bunu okursan eğer, bir dahaki gözlerine baktığım zaman. Aklımdan geçenleri okuyup, bana “FARKINDAYIM’ der misin. Hoş asla farkında olamazsın bunun ama. Bu kadar büyük güzelliği, daha doğrusu duygularımın güzelliğinin bu kadar büyük olduğunu fark edemezsin ama en azından bana bunu söyle. Bu sözü bekleyeceğim. Tek bir sözcük. Bana sadece “farkındayım” de. Ya da bana “farkındayım” yaz.

Bu aşk değilse, aşk nedir ki? (petrark)

Bu yazıyı yazdıktan sonra çok sevdiğim bir arkadaşımdan bir mesaj geldi ki bence farkındalığı inanılmaz biçimde tanımlıyor. direk aktarıyorum

“farkındalık… birinin farkında olmak nedir bilir misin?onu anlamaktan çok onunla yaşamanın farkını bilmek.”

Farkında olmanın bu kadar güzel bir başka tanımı olamaz. Teşekkürler