Sendrom

dün bayramın ilk günüydü, eski bayramlar kalmadı demek çok klişe oldu ama cidden de pek kalmadı. fakat bu çok da umurumda değil. annem babam babanem ve ben vardık sabahın köründe uyandım yine. öğleyin falan bayramlaştık bu toplam 50 saniye civarı sürdü heheh. sonra evde gaz bitmiş, almaya çıktım kızılay hakkaten amele kaynıyordu.

öte yandan hıyarağası şöför ücretiz olduğunu söylemedi kart bastıım giderken. ama gelirken beleş geldim. devrim ve kaynak aradı bayram kutlaması için. sonra halamlar, ablamlar falam geldi şu bu. güzeldi yane.

sonra cem aradı kızılaydalarmış bayramlaşalım gel dedi, ahmet de burda dedi. ahmet basonun asker arkadaşı, tesdüfen neredeyse akraba çıkmıştık, çok sever sağolsun. 6 erkek yolda yürüyoruz cem de tam bayram amelesi gibi olduk dedi. nereye gidelim muhabbeti oldu, 6 sapı neresi alırsa oraya gidelim dedi cem. 1-2 saat oturdum eve geldim.

 eşşek kadar adam olmama rağmen babanem 100 lira bayram harçlığı verdi sanırım onların gözünde hiç büyümüyorsun. zaten demin annem oğluşum taşlara basma çıplak ayak hasta olursun dedi. oysaki ben hep çıplak ayak gezerim evde.

demin simit ve gaste almaya çıktım yolda eczanede bir afiş, güzelleşiYOSUN, baktım yosun hapı mı, kremi mi neymiş. çok da yaratıcı bir slogan bulmuşlar aferim.

ha bide dün sabah netten es-es i izledim netten, hastasıyım süper dizi. eskişehiri çok severim zaten.

neyse sıkıldım öylesine yazdım. “çok da aradım inan, eve su götürdüm. süleyman az otur, maç taa dün sabahtı” diyerek yazımı bitiriyorum.