Sendrom

Sabaha karşı 05.15 en sevmediğim şey oldu; erkenden uyuyup gecenin bir körü uyandım. İnternet ten kurtlar vadisi izledim soda ve elma suyu içtim. Neşeliydim ve mutluydum neden?

Sanırım işlerin bitmesine az kaldığı için, bir de deli gücü geldi bana, aralıksız motor gibi kod yazmaya başladım yine. Kafamı bile kaldırmıyorum diyebilirim, ama bu bana mazoşistçe bir zevk veriyor. Sanırım lanet bir iş koliğim.

Aşkı düşündüm, ve komik yaşantımı.

Binlerce kere söylediğim gibi, her sabah aynaya baktığında gördüğün yüz ile güne başlamayı deli gibi istemek ne de gariptir? Ne de gariptir saçını toplamasını istemek güzel boynunu görmek için. Hatta o saçlardaki tokayı elleriyle çıkarmak istemek. Bir gülümsemesiyle dünyanın bütün antidepreasanlarının  yaratamayacağı mutluluğa sahip olmak. Bir dakikacık fazla görebilmek için yaşam biçimini bile değiştirebilmek.

Sevmek aşık olmak güzel bişey be Beraber olmak bir yana, sırf sevebildiğin için sevmek bile güzel bir şey.

Sonra komik yaşantım.. Aşağıda bazı diyaloglar var. Ben hayatı, bu diyalogları yaşadığım kişileri seviyorum. Ayrıca bazıları kendimi övmeme gülse de kendimi de çok seviyorum
——————————-
Tembeliko del mondo: Ablamın çok tembel birisi olduğumu vurgulamak için söylediği söz (evet 1.5 senedir web sitesini yapmadım)

Ailenizin bilişimcisi iyi günler diler: Sabahları evden çıkarken anne ve babama söylediğim söz.

Babam: Ulaş nereye gitti.
Annem: Bilmiyorum ama spor ayakkabılarını giydiğine göre kızlarla değil erkek arkadaşlarıyla buluşmaya gitmiştir. (Ya annem bile çapkın sanıyor beniii)

Ben: Anne ben kaşımı deldiricem
Annem: İyi git başka yerini de deldir

Annem: (tatil köyünde hamakta spor ayakkabısıyla uzanan babama) Tuğrul ayakkabılarını çıkar
Babam:Neden
Annem: E daha rahat edersin, göyle garip olmaz mı.
Babam:Ee punk babası değil miyiz.

Ben: Ya bu gömlek beni şişman gösteriyor.
Babam: Şişman falan göstermiyor, sen zaten şişmansın (5-6 ay önceydi daha kilo vermemiştim)

Ablam: O kadar muhteşem bir kız sana bakmaz ki.
Ben: Evet ben de onu diyorum ya.
Ablam (burda ablallık damarı kabarır): Ne bakmazmış senin gibisini rüyasında mı görücek, sen şöylesin böylesin bla bla (ee aile içinde birbirimizi deli etsek de, çok severiz, aile dışında kralızdır hehe)

Yaren (2.5 yaşındaki yeğenim): Dagali nap emen. (hemen beni kucağına al)

Ben: (gece saat 1.30 da telefonla) Anne evde sigara var mı
Annem: Evet oğlum mutfakta 3. çekmecenin arkasına saklamıştım. (zor zamanlarda içmem için ben uyuyunca sigalalarımdan 3-5 ayırıp zula yapar)

Ben: (gece 23 de telefonla) Anne param bitti.
Annem: Bak salondaki vazonun içinde 50 ytl var.

Ben: (ertesi gün) Anne param bitti
Annem:Kitaplığa git, orda arkada senin eski cüzdanın var, içinde 50 ytl var. Hehe hepsini bir anda söylesem gider hepsini bir günde harcardın (bu arada anne parası yemiyorum ha maaşım annemin hesabına yatar)
Ben: Sence ben kaç yaşında gösteriyorum
Birisi: (içinden) Bana ne ya, kaç gösteriyorsan gösteriyorsun salak mı ne
Bu liste uzaaar gider, yenileri de eklenir. Ama değişmeyen şey sevgimdir. Valla seviyorum lam